Jak Unia Europejska niszczy Wielką Brytanie.

Jak Unia Europejska niszczy Wielką
Brytanie.

 

Sześć lat temu Sir Mervyn King (obecnie Lord King), który był wówczas gubernatorem Banku Anglii, był w biurze, rozmawiając z gościem. Sir Mervyn jest zwykle człowiekiem łagodnym  ale zaczynał się denerwować. Stojący przed nim Francuz groził ograniczeniem uprawnień Banku Anglii do ustalania zasad kapitałowych dla naszych banków.

Według raportu, który pojawił się później w Financial Times, sir Mervyn ostatecznie „pozwolił swojemu gościowi na robienie w Wielkiej Brytanii co chciał . Kim był ten elegancki gość, który tak rozwścieczył gubernatora?

Był nim Michel Barnier, komisarz ds. Rynku wewnętrznego Unii Europejskiej.

To spotkanie, w roku  2011 r., reprezentuje tysiące innych spotkań, które miały miejsce w Europie w ciągu ostatnich czterech dekad postawił krzyżyk na Brytyjski biznes.

Większość branż Wielkiej Brytanii zostało upośledzone lub uszkodzone przez Unię Europejską i jej przepisy.

 

Czy UE celowo postanowiła zaszkodzić naszemu przemysłowi aukcyjnemu?

Ale był to przypadek, w którym Wielka Brytania była najlepiej prosperującym krajem w Europie, a zasady z Brukseli które zostały przywiezione przez tych ludzi, zrobiły szkoły a ci ludzie nie przejmowali się szkodami, które robili.

Najbardziej znanym przykładem jest nasz przemysł rybny.

Wielka Brytania korzystała z obszarów rybackich, które rozciągały się do 200 mil od naszego wybrzeża. Zgodnie z warunkami, na jakich przystąpiliśmy do UE, odległość ta została zmniejszona do zaledwie 12 mil – a nawet to zależało od koncesji, która musi być odnawiana co 10 lat. Największy wpływ na ten niegdyś wspaniały przemysł miał wczesny okres. Ale nawet teraz uszkodzenie trwa. Brytyjskie wyładunki ryb spadły do ​​756 000 ton w 2014 roku, co stanowi spadek o 19 procent od 1998 r. Straciliśmy dostęp do sprzedaży ryb, która w przeciwnym razie byłaby warta 2 miliardy funtów rocznie. A przepisy UE są obrzydliwe i marnotrawne, ponieważ tysiące ton ryb jest odrzucanych – po prostu wyrzucane. Jakby tego było mało, musimy przekazać pieniądze brytyjskich podatników innym krajom rybackim – szczególnie Grecji i Polsce.

Spadel dochodów z aukcji Artystów.

W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, Wielka Brytania rywalizowała z Nowym Jorkiem, by stać się wiodącym miastem aukcyjnym na świecie. To było ekscytujące być w centrum światowego rynku sztuki. Teraz sprawdzam najnowsze dane i widzę, że Londyn jest milą kraju za Nowym Jorkiem i że Chiny również nas wyprzedziły.

Trzeba przyznać, że to nie wszystko wina UE – ale część z nich jest. Najcenniejszą częścią rynku sztuki jest sztuka powojenna i współczesna.

W Wielkiej Brytanii ucierpiało to z powodu droit de suite nałożonego przez Unię Europejską, który stanowi, że płatność musi być dokonana na rzecz artysty lub jego potomków za każdym razem, gdy sprzedany zostanie jeden z jego obrazów, zasada ta obowiązuje do 75 lat po śmierci artysty. Oczywiście, kupujący chcą uniknąć tego podatku, a jeśli jest to w ogóle wygodne, jeżdżą do Nowego Jorku zamiast do Londynu.

W rezultacie udział Wielkiej Brytanii w sprzedaży żywych artystów spadł z 36% w 2008 r. do zaledwie 16% w 2013 r. Od tego czasu nasz udział spadł jeszcze bardziej. Wielka Brytania była najlepiej prosperującym krajem w Europie, a zasady zostały wydane w Brukseli przez ludzi, którzy w najlepszym razie nie dbali o szkody, które by zrobili a zrobili wielkie.

Spadek badań klinicznych.

W ciągu ostatniej dekady nastąpił dziesięciokrotny wzrost liczby przepisów UE dotyczących usług finansowych.
Wielka Brytania jest również światowym liderem w nauce – nie tylko przedmiotem badań, ale także działalności gospodarczej. Wielka Brytania prowadziła 12 procent badań klinicznych na świecie. Teraz wykonujemy tylko jeden procent. Co się stało?

Unia Europejska przyjęła dyrektywę w sprawie badań klinicznych, która według słów naukowca Matta Ridleya „zniszczyła badania kliniczne w tym kraju”. Od czasu uchwalenia dyrektywy została ona zreformowana i bardziej uzasadniona, ale… za późno. Przemysł już wyjechał do Indii i gdzie indziej. To podobna historia w biotechnologii rolniczej. Mieliśmy tutaj wiodącą rolę do czasu Unii Europejskiej.

Dyrektywa „celowego uwalniania” dotycząca testowania genetycznie zmodyfikowanych upraw lub owadów. Teraz proces uzyskiwania zgody na eksperymenty w tej dziedzinie jest tak kłopotliwy, że większość naukowców zrezygnowała nawet z ubiegania się o to.

PORTY nadchodzi upadek.

I tak lista trwa. Prawie przez przypadek odkryłem, że brytyjskie porty walczą obecnie z proponowanym „rozporządzeniem o usługach portowych”. Jest to propozycja UE przeznaczona dla większości europejskich portów, które są własnością państwa. Ignoruje fakt, że brytyjskie porty są prywatnymi, konkurującymi przedsiębiorstwami. Zawiera proponowaną zasadę, zgodnie z którą opłaty nie są „nieproporcjonalne”, co może nie stanowić problemu dla państwowych przedsiębiorstw otrzymujących dotacje, jak robi to Hamburg. Ale prywatna firma musi zebrać dziesiątki milionów funtów na sfinansowanie ekspansji. Ci, którzy wystawiają pieniądze, nie chcą ryzykować, że niektóre opłaty mogą zostać uznane za niezgodne z prawem.

Upadek finansowy.

Tak jak nasze domy aukcyjne były światowymi liderami, tak miasto Londyn centrum finansów było i jak dotąd pozostaje wybitne. Ale znowu, inne kraje Unii Europejskiej starały się ją obniżyć. W następstwie kryzysu z 2008 r. Biurokraci w Brukseli zaproponowali podatek od transakcji finansowych. Wielka Brytania została zniszczona przez to. Nasze firma zostałaby wywiezione do Ameryki, Singapuru i gdzie indziej.

Wielkiej Brytanii udało się odeprzeć atak. Ale trend jest jasny. W ciągu ostatniej dekady nastąpił dziesięciokrotny wzrost liczby przepisów UE dotyczących usług finansowych. Coraz więcej działań jest kontrolowanych przez głosowanie większościowe. Brytyjczycy mają doświadczenie w budowaniu odnoszącego sukcesy światowego centrum finansowego. Żadne z pozostałych krajów UE nie ma takiego doświadczenia.

Ciekawe, że szkody wyrządzone Wielkiej Brytanii przez Unię Europejską nie są powszechnie uznawane. Być może dzieje się tak dlatego, że odbywa się to fragmentarycznie i przez długi okres czasu. Oczywiście nie tylko Wielka Brytania jest dotknięta szkodliwymi przepisami: inne kraje europejskie również. Może to być powodem, dla którego Unia Europejska stała się chorym kontynentem świata – walczącym nawet o powrót do poziomu aktywności gospodarczej w 2007 roku.

Nadal jesteśmy ranni przez UE i jej ograniczenia, ale mimo to wielu ludzi trzyma się jej. Istnieje niebezpieczeństwo zachowywania się jak nadużywana żona, która ku frustracji tych, którzy chcą jej pomóc, wciąż usprawiedliwia mężczyznę, który ją bije.

Musimy opuścić UE a seria brytyjskich gałęzi przemysłu może odnieść ogromne korzyści, jeśli zrobimy w końcu ten Brexit i wyjdziemy z Unii Europejskiej.

Na zdjęciu Lord King oraz zadufany Barnier z Brukseli.

Znalezione obrazy dla zapytania Sir Mervyn King and barnier

Konrad W

 

29 maja 2019

0 komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *