Brytania płaci 565 mln funtów za granicę na leczenie emigracji

Brytania płaci 565 mln funtów za granicę na leczenie emigracji

 

Różnice finansowe w turystyce zdrowotnej: Wielka Brytania płaci 565 mln funtów więcej niż wysyłają kraje UE

Dowody, nazwane przez niektórych „luką w turystyce zdrowotnej”, wywołały żądania, żeby Wielka Brytania przestała dawać się naciągać – dla sprawiedliwszego systemu po Brexit.

Zgodnie z unijnymi „wzajemnymi” przepisami, obywatele brytyjscy mogą uzyskać opiekę zdrowotną w systemach państwowych innych krajów europejskich, a wystawiony rachunek zostanie uregulowany w Wielkiej Brytanii. Obywatele europejscy w Wielkiej Brytanii mogą uzyskać leczenie w ramach NHS, które ma następnie odebrać koszty leczenia z ojczyzny pacjentów.

Za niektóre dysproporcje obwinia się większą liczbę emerytów brytyjskich mieszkających na kontynencie, niż żyjących w Wielkiej Brytanii europejskich emerytów. Co roku z Wielkiej Brytanii odbywa się około dwa razy więcej wizyt w UE niż w innych miejscach. Ale wyjaśnienia te nie rozwiązały długotrwałej krytyki, że brytyjskie szpitale są zbyt wyluzowane w sprawdzaniu, czy zagraniczni pacjenci mieszkają w Wielkiej Brytanii – i tym samym kwalifikują się do bezpłatnej opieki, czy też ich ojczyzny powinny być rozliczane przez NHS. Pojawiają się też nieustające twierdzenia, że ​​niektórzy cudzoziemcy celowo odwiedzają Wielką Brytanię, żeby skorzystać ze światowej klasy bezpłatnej opieki zdrowotnej.

Nowe dane pochodzą z Departamentu Zdrowia dzięki Dostępowi do Informacji. Pokazują one, że Wielka Brytania zapłaciła nieco ponad 630 milionów funtów krajom Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w tym UE, Islandii, Liechtensteinowi, Norwegii i Szwajcarii w latach 2016-17.

Wielka Brytania odzyskała zaledwie 66,5 miliona funtów za leczenie NHS obywateli tych krajów, co stanowi różnicę w wysokości prawie 564 milionów funtów czyli około 11 milionów funtów tygodniowo.

Największe luki dotyczyły Francji, Irlandii i Hiszpanii, które otrzymały 551 milionów funtów z Wielkiej Brytanii za leczenie Brytyjczyków, ale NHS otrzymało tylko 28 milionów funtów za leczenie obywateli tych krajów.

Podróżni mogą uzyskać dostęp do lokalnej bezpłatnej opieki zdrowotnej na różne sposoby, w tym karty EHIC, które uprawniają krótkoterminowych odwiedzających do sponsorowanego przez państwo leczenia.

Inna opcja to system S1 pozwalający osobom mieszkającym za granicą ubiegać się o bieżącą opiekę zdrowotną, zwykle opłacaną przez państwo członkowskie, którego system opieki społecznej opłacali najdłużej, a szacuje się, że kosztuje to Wielką Brytanię około 500 milionów funtów rocznie.

Osoby objęte tym ubezpieczeniem to między innymi około 190 000 emerytów z Wielkiej Brytanii, którzy mieszkają w innym kraju EOG i opłacają opiekę w Wielkiej Brytanii.

Odwrotnie, w Wielkiej Brytanii jest tylko około 5800 emerytów z państw EOG / Szwajcarii finansowanych przez władze służby zdrowia w ich kraju pochodzenia.

Odrębny system S2 na mocy rozporządzenia daje pacjentom pozwolenie na otrzymywanie opieki na tych samych warunkach, co miejscowa ludność, opłacanych przez ich kraj zamieszkania.

Konrad W

3 kwietnia 2018

0 komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *