Imigrant z niskimi kwalifikacjami kosztuje 3.500 rocznie w dotacjach socjalnych i usługach publicznych.

BREXIT aktualności: Wielka Brytania zyska „156 miliardów funtów rocznie, bez porozumienia z UE”

 

Były szef brytyjskich izb handlowych, John Longworth, wypowiedział „walkę Brexitu”, gdy zwolennicy pozostania w UE starali się wykorzystać wynik wyborów w parlamencie mniejszościowym, twierdząc, że wizja Theresy May „czystego” rozstania  z UE jest „martwa”.

Roczny wzrost – około jednej trzeciej przy wzroście gospodarki brytyjskiej – będzie trwać co najmniej 12 lat, gdy gospodarka Wielkiej Brytanii ulegnie transformacji poprzez wyrzucenie ograniczeń nałożonych przez Brukselę.

Jest to równoważne dodawaniu każdego roku całego budżetu NHS i rocznych budżetów sił obronnych do Wielkiej Brytanii.

Z Francją i Niemcami wywierającymi nacisk na Wielką Brytanię, aby zmienić zdanie i zwolennikami pozostania w UE próbującymi zmusić Wielką Brytanię do przynajmniej pozostania częścią jednolitego rynku pod rządami Brukseli, pan Longworth opublikował analizę w imieniu Leave Means Leave, aby pokazać, że Wielka Brytania wyjdzie na tym znacznie lepiej, nawet jeśli negocjacje ulegną załamaniu.

Wskazał, że tylko trzy środki; Deregulacja, reinwestowanie brytyjskiego wkładu Zjednoczonego Królestwa do UE oraz usunięcie zewnętrznych taryf nałożonych przez UE na resztę świata, wyniosłoby 7,2 proc. wzrostu naszej gospodarki, między 120 a 150 mld funtów.

To byłoby przed dodatkowym wkładem do gospodarki utworzonej przez nowe umowy o wolnym handlu, które są tworzone na całym świecie.

„Byłoby to tak, jakbyśmy zwiększyli tempo wzrostu gospodarczego o jedną trzecią co roku przez dwanaście lat!”

Wzrost gospodarczy obejmuje 4 procent GDP od usunięcia taryf UE wobec reszty świata, 2,5 procent od likwidacji biurokracji UE i 0,7 procent od wkładu finansowego Wielkiej Brytanii w wysokości ponad 10 mld funtów w Brukseli.

Obecnie suma 7,2 procent jest warta dodatkowych 156 mld funtów rocznie.

Pan Longworth, współprzewodniczący Leave Means Leave, zaznacza też, że poza rocznym doładowaniem gospodarki w wysokości 156 mld funtów, Wielka Brytania „może znieść wspólną politykę rolną, odzyskać łowiska z UE, zawrzeć umowy o wolnym handlu na całym świecie i zmniejszyć koszty związane z imigrantami „.

Każdy imigrant pracownik z niskimi kwalifikacjami kosztuje brytyjskiego podatnika netto 3.500 funtów rocznie w dotacjach socjalnych i usługach publicznych”.

Były minister spraw zagranicznych John Redwood, czołowy działacz Brexit, powiedział: „Nie znam tych liczb, ale zgadzam się, że odejście to same plusy.

„Nie ma wątpliwości, że wyjdziemy na tym dobrze jako kraj, ale jednocześnie wolałbym, aby zostało zawarte porozumienie, ponieważ wyszlibyśmy na tym jeszcze lepiej.

„Szczególną kwestią jest taryfa na żywność, ponieważ UE nalega, żebyśmy nałożyli je na resztę świata.

„Kiedy wyjdziemy, powinniśmy usunąć taryfy na jedzenie, które nie jest produkowane w Wielkiej Brytanii. To natychmiast obniżyłoby cotygodniowy rachunek za zakupy i oznaczałoby, że jesteśmy gotowi na zawieranie umów o wolnym handlu. „Nie ma sensu nakładać taryf na ananasy czy pomarańcze”.

Współprzewodniczący Leave Means Leave- Richard Tice powiedział: „Stało się jasne, że zwolennicy pozostania w Unii nie poddadzą się bez walki – i zrobią wszystko, aby złapać nas w pułapkę  jednolitego rynku i unii celnej.

 

3 sierpnia 2017
Czytaj inne artykuły w dziale Polityka

0 komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *